De Franse benaming "Caniche" vindt zijn oorsprong bij de hond die werd gebruikt voor de jacht op watervogels en die de bijnaam "chien à cane" of "canichon" (eendenhond) kreeg. Vanwege zijn vacht werd hij ook wel "schaapshond" genoemd. Volgens Buffon is hij van Afrikaanse afkomst en stamt hij af van de Noord-Afrikaanse Barbet, die door de Arabieren werd ingevoerd op het Iberisch Schiereiland, waar hij zou zijn gekruist met de Portugese Waterhond. Van hieruit is hij over geheel Europa verspreid. Zijn stamvaders vinden we terug in Frankrijk. De F.C.I. heeft Frankrijk in 1936 officieel erkend als het land van herkomst van de Poedel. In datzelfde jaar werd een standaard uitgegeven. In 1922 werd in Parijs een Poedelclub opgericht. Het was dus in eerste instantie een jachthond voor waterwild, maar in de zeventiende eeuw werd het onder het bewind van Lodewijk XV een echte "dameshond" of salonhond. Tijdens het bewind van Lodewijk XVI ontstonden de kleine Poedels. Naar gelang de grootte worden er vier typen onderscheiden. De standaard/grote poedel werd op een gegeven moment minder populair dan de kleine Poedels (dwergpoedel en toypoedel). In de negentiende en twintigste eeuw wint hij nog meer aan populariteit. Hij past zich aan alle levensomstandigheden (jacht, circus, showhond, etc.) aan, wat hem de meest verspreide gezelschapshond ter wereld maakt. Door zijn populariteit wordt er jammer genoeg te intensief met hem gefokt, hetgeen de kwaliteit niet ten goede komt. Bij de aanschaf van een poedel moet men dus oplettend zijn.

Hij voelt zich zowel op het platteland als in de stad thuis. Hij heeft een hekel aan alleen zijn. De Poedel dient dagelijks geborsteld en gekamd te worden. Het is een zeer zindelijke en verzorgende hond. Een of twee maal per maand wassen is aan te bevelen. De conditie van de oren en de ogen moet regelmatig gecontroleerd worden. Elke twee maanden laten trimmen is aan te raden. Er worden verschillende toiletten toegepast zoals "leeuwentoilet", "modern toilet" en "Engels toilet". De Poedel verhaart niet.