Dit zeer oude ras heeft een onduidelijke herkomst. Uitwisselingen van honden tussen Tibet en China vonden lang geleden plaats en honden als de Shih Tzu en de Pekinees kunnen aan zijn ontwikkeling hebben bijgedragen. Overigens zou uit een kruising tussen de Tibetaanse Spaniel en de Mopshond, de Pekinees zijn ontstaan. De Tibetaanse Spaniel is altijd één van de favoriete rassen geweest van de Tibetaanse monniken, die de honden in hun kloosters fokten. Ze werden gebruikt voor het laten draaien van de gebedsmolen in de kloosters. Vanaf de vijftiende eeuw zouden Tibetaanse Spaniels door missionarissen in Europa zijn ingevoerd. Het is zeker dat in Groot-Brittannië de eerste exemplaren arriveerden in 1905, maar het ras heeft zich er pas echt ontwikkeld na de Tweede Wereldoorlog.

Hij kan zich goed aanpassen aan het leven in een appartement, op voorwaarde dat hij dagelijks wordt uitgelaten. Regelmatig borstelen is aan te bevelen.